Een nieuwe start.

  • het einde in zicht...

    de verschillende werken waarvoor we 'ingetekend' hebben, zijn bijna volbracht.  De wijngaarden zien er compleet anders uit dan toen we hier aankwamen. Netjes.  Ordelijk.  Hier en daar is er nog een veld waar de takken nog verhakseld moeten worden, of het gras gemaaid, maar dat is gelukkig onze taak niet.

    Het zou tof zijn om er hier nog een maandje bij te breien.  We kennen het domein nu en ook onze woonplek bevalt ons hier. Morgen weten we of we mogen blijven.  Anders is het inpakken en vertrekken we richting Aignan om daar bij een andere wijnboer te gaan werken.  

    Ons gezicht en onze handen zijn al goed gebruind.  Iedereen vraagt op we op ski verlof geweest zijn, maar nee, het is de bronzage agricole.  Geen idee hoe ik het kleurverschil met de rest van mijn lichaam ooit nog weggewerkt krijg...

    0 comments
  • Het simpele leven van een snoeier

    Dat het leven zo eenvoudig kan zijn. Structuur en herhaling. Rust. Geen stress over wat ik aan moet. Of mijn haar wel goed ligt. Heerlijk. Elke week dezelfde kleding, in het weekend wassen, klaar. Elke dag een muts op. Klaar. En als we allemaal onze oliejekker over de batterij van onze snoeischaar aantrekken, lijken we allemaal op de bultenaar van Parijs. 

     Werken in de buitenlucht wakkert onze honger wel ongelofelijk aan. De hoeveelheden die we eten zijn enorm. En vreemd genoeg heb ik hier ook veel zin om te koken. Misschien komt dat wel omdat de supermarkt hier net de grot van Ali Baba is. Als je het hier niet vind, vind je het nergens. In de groenten en fruit afdeling is alles super vers. De broodafdeling is gigantisch en ze hebben er mini broodjes, onze zondagse pistolets. Je mag hier zeker niet met honger komen winkelen want de geuren van de kaas en vleeswaren afdelingen doen je watertanden.

    Van werken in de buitenlucht moet je ook veel slapen. Tussen negen en half tien kruipen we onder zeil en we slapen als een roos. 

    0 comments
  • Werken in de wijngaarden

    IMG_20171221_155910.jpg

    Drie weken geleden zijn we beginnen werken bij Domaine Le Mayat in Fougueyrolles. We logeren er in het huisje van onze vrienden dat, o toevallige toevalligheid, in dezelfde straat is.  We werken drie dagen van 8 uur, één van 7 en vrijdag 4.  We vonden dat eerst een beetje raar, maar nu zijn we daar heel blij mee. Vrijdag namiddag doen we de boodschappen en dan hebben we een heel weekend vrij!

    Het tailleren is anders dan we gewend zijn. Ze werken hier op twee niveaus en binden de draagtak vast in een boog. Dat brengt blijkbaar opmerkelijk méér fruit en dus wijn voort, maar om dat zó te snoeien moet je wel wakker zijn. Zelf noemen ze deze percelen "les vignes folles". Guy en ik proberen er niet gek van te worden...

    IMG_20171221_113502.jpg

    Het weer is ons al gunstig gezind geweest. Het is te zeggen, het is nog niet zo slecht geweest als men voorspelde. We zijn dit jaar wel extreem goed uitgerust. We hebben geïnvesteerd in laarzen, regenjassen, windblokkers, handschoenen én we kregen een fantastisch pakket postkleding van Luc dat nu zijn diensten bewijst.

    We hebben ook al van de voordelen van werken bij een wijnboer mogen proeven. Letterlijk en figuurlijk! Vorige week moesten we helpen in de chaie, wijn in flessen doen. Ik stond aan de ene kant van het apparaat en zette de lege flessen op de band. Guy stond aan de andere kant en legde de gevulde flessen in bakken. Later zullen die flessen dan voorzien worden van een etiket en in dozen verpakt worden. Toen we naar huis gingen kreeg iedereen zes flessen mee naar huis. 

    IMG_20171215_122651.jpg

    0 comments
  • Opruimen!

    De afgelopen dagen stonden volledig in het teken van de grote opruiming. Wat houdt een mens in godsnaam allemaal bij!??!! Zeven (7!) propvolle kamionetten heeft Guy al naar het  containerpark afgevoerd. Allemaal spullen waarvan we dachten ze ooit nog eens te kunnen gebruiken. Niet dus. Onder een strakblauwe hemel hebben we gezwoegd en gezweet.  De tuin en de twee tunnels zijn nu rommelvrij.  Nu de garage nog...

    0 comments
  • Eens Guy goed op dreef is...

    ...dan is er geen stoppen aan!  Eén (1) weekje laat ik hem alleen en als ik terug kom, zijn de laatste ontbrekende binnenmuren er en kan ik zien waar de keuken gaat komen. En hij is al bezig met de klei uit de bovenste colombages te verwijderen.

    IMG_20171024_154621.jpg

    IMG_20171024_181414.jpgIMG_20171024_154649.jpg


    IMG_20171025_112505.jpgMij wacht nu (nog maar eens) de (toch wel) belangrijke taak om al de blokken die Guy nodig heeft, op maat te zagen. 

    En ondertussen zet ik de tuin winterklaar.

     

     

     

     

     

     

     

    Het is niet altijd makkelijk om alles netjes af te werken...

    IMG_20171027_170549bis.jpg

    IMG_20171030_102856.jpg

    IMG_20171031_120214.jpg

     

     

    ... maar met voldoende brandstof lukt het wel.

     

    Nu alles netjes opruimen en afsluiten en wachten op de lente om verder te werken.

    Want de kraanvogels zijn deze week overgevlogen en dat betekent dat de winter nu écht voor de deur staat!

    0 comments
  • binnenmuren

    Aan het zetten van de binnenmuren is Guy vorig jaar al begonnen.  Eerst heeft hij daarvoor een smalle strook uit het bestaande beton gezaagd, daar waar de nieuwe muren moeten komen.  De schuur heeft vroeger varkentjes gehuisvest (inderdaad, de bestemming veranderd niet echt) en daarvoor is er een beton gegoten die sterk afwatert.  Onze binnenmuren moeten uiteraard waterpas staan, vandaar dat Guy in de verwijderde strook eerst plastiek gelegd heeft en er dan beton in heeft gestort die een mooie waterpas basis is voor zijn syporex muren.

    IMG_20161231_161738.jpg

    IMG_20170114_200626.jpg

    IMG_20170114_200648.jpg

     

    0 comments
  • colombages

    Alvorens Guy de muren aan de tuinkant kan dubbelen, moeten eerst de colombages opnieuw opgevuld worden. Vroeger deden ze dat met restjes stenen en klei.  Guy doet het met syporex.  Eerst heeft hij het oude materiaal verwijderd.  De onderste balk was rot, dus die heeft hij vervangen en de ruimte eronder opnieuw opgevuld met stenen.  Waar het raam zal komen, heeft hij ook balkjes geplaatst.  De syporex op maat snijden was mijn taak.  Later zal de syporex bedekt worden met crepy in een mooie okerige kleur.

    IMG_20171015_182313.jpg

    IMG_20171015_183907.jpg

    IMG_20171015_183921.jpg

    IMG_20171015_183926.jpg

    IMG_20171017_122522.jpg

    0 comments
  • Een wistjedatje of toch een fopje?

    "Weet je hoe het komt," vraagt Bruno, "dat ik nooit rugpijn heb?" Nee, dat kan ik niet weten. "Wel, dat komt omdat ik in mijn broekzakken wilde kastanjes heb zitten" ..... O...? Blijkbaar hebben wilde kastanjes een gunstige werking op je en één ervan is dat ze verhinderen, door 'straling', dat je rugpijn krijgt.  Hmmm...  Maar toch... Sinds een paar dagen loop ik dus ook rond met in elke broekzak een wilde kastanje.  Soms denk ik, hé wauw, het werkt! En soms denk ik, wat een larriekoek.  Maar ik doe ze toch niet uit mijn zakken.  Je weet maar nooit, hé?  En baat het niet dan schaadt het niet...

    IMG_20171012_124036.jpg

    0 comments
  • les vendanges

    Het oogsten van de druiven loopt ten einde.  Guy, die in Fougueyrolles ging helpen met het machinaal oogsten (hij reed met een tractor de geoogste druiven van het veld naar de pers) heeft al meer dan een week gedaan. Ikzelf ga aan mijn laatste week beginnen in Monbazillac. Dat is eens wat anders, oogsten om van die hele zoete wijn te maken.  De druiven moeten hiervoor 'rot' zijn.  Het zijn eigenlijk witte druiven, maar als wij ze oogsten zijn ze bijna zwart.  En stoffig. En degene die nog niet zwart en stoffig zijn, moeten we laten hangen voor een volgende passage.

    IMG_20171004_090835.jpg

    IMG_20171006_111512.jpg

    Eens de eerste vier dagen plukken (knippen) gepasseerd, past je lichaam zich aan en is de rugpijn zowaar verdwenen.  We hebben een toffe ploeg, de sfeer zit goed en er wordt gebabbeld en gelachen.  De vele nationaliteiten maakt het een kleurrijk allegaartje en je hoort verschillende talen.  Soms wordt me gevraagd te vertalen, van Engels naar Frans, of omgekeerd.  ...  Het buitenwerken doet me deugd.

    IMG_20171004_090840.jpg

    IMG_20171004_100959.jpg

    Nog één week alles geven en dan zit het er weer op.  Op naar het volgende jobke!

    IMG_20170928_124551.jpg

    0 comments
  • deel 2, here we come!

    Na 11 jaar Dordogne is het tijd voor iets nieuw.  De toekomst lonkt met nieuwe uitdagingen, een nieuwe woonplaats,  een nieuwe job.  Het is allemaal nog een beetje vaag, wat, waar, wanneer, maar het is nieuw en spannend.  En zowel Guy als ik zijn hier klaar voor.

    Aan alle gasten die er de afgelopen 11 jaar bij waren : bedankt.  Het was leuk, interessant, een verrijking.  Als de volgende 11 jaar van het zelfde elan zijn, dan staan we er goed voor!

    0 comments
  • AIGNAN de werken van 2015

    Het afgelopen jaar is Guy verschillende weken vertrokken richting Aignan om verder te werken aan onze schuur.  En telkens was hij zeer blij als ik langs kwam, zogezegd om hem te controleren, maar toch vooral om hem te bestoefen met het prachtige werk dat hij geleverd heeft!

    Een foto-reportage ...

     

    het tuinhuis :

     

     

     

    SAM_0123.JPG

    SAM_0009.JPG

    SAM_0125.JPG

    IMG_20150925_143437.jpg

    De tuin is uiteraard ook gaandeweg geëvolueerd.  Van vol onkruid naar vol planten ...

     

    SAM_0012.JPG

    SAM_0037.JPG

    SAM_0042.JPG

    IMG_20150925_130233.jpg

    SAM_0206.JPG

     Het volgende project op Guy zijn to do list, is de badkamer.  Die komt in aanbouw tegen de schuur.  Eerst moet er een fundering gemaakt worden, met een kruipkeldertje.  Guy maakt een houten bekisting waarrond beton gegoten wordt.  In de oude muur wordt een opening gemaakt voor de deuropening van de living naar de badkamer, geen sinecure!  Eens de opening klaar kan er gebouwd worden ...

    IMG_20151022_190746.jpg

    IMG_20151022_190824.jpg

    IMG_20151023_120151.jpg

    IMG_20151107_113312.jpg

    IMG_20151114_165129.jpg

    IMG_20151213_154725.jpg

    IMG_20151213_155107.jpg

    Dat ik fier ben op mijn ventje moet ik niet zeggen, zeker? 

    1 comment
  • AIGNAN

    vandaag teruggekeerd van een driedaags kamp in Aignan.

     Guy is aan ons tuinhuis begonnen.  al is hij niet echt gelukkig met mijn ontwerp.  'teken eens iets', zei hij vele maanden geleden.  ha!  dat je moet je tegen mij niet zeggen!  'iets tekenen' kan ik als de beste!  natuurlijk staat een ontwerper er niet bij stil dat hoe ingewikkelder ook hoe duurder en hoe moeilijker betekent...

    S8001425.JPG

    'het is bijna zoveel werk als om een heel huis te zetten' zucht mijn echtgenoot.  en hij meet en past verder.

     

    zelf ben ik verantwoordelijk voor het onderhoud van de tuin.  er moet nogal wat gesnoeid worden en voilà, dat is mijn taak.

    S8001424.JPG

    hier achter de stoel staat geen struik, maar dat is de hele berg die ik verzameld heb!

     

    en tijdens de pauzes heb ik genoten van mijn hoogst eigen cala's.  prachtig gewoon.  zomaar erbij gekregen...

    S8001421.JPG

    en nu ben ik dus terug thuis.  zonder Guy, want die moet nog wat verdermetsen.  

    0 comments
  • hoera!

    zilver6.jpg

     

    met dit logo won ik voor de eerste keer een wedstrijd!  joehoe!

    op naar de volgende?

    0 comments
  • adobe illustrator

    nadat ik zo goed als alle facetten van photoshop heb bestudeerd, is het het moment om verder te gaan met een nieuw programma uit de adobe familie : illustrator.  iets helemaal anders en toch ook wel met gelijkenissen.  

    heel leuk om er vanalles mee te creeëren.

    om te oefenen doe ik mee aan wedstrijden om bvb boekcovers te ontwerpen.  zo heb ik een onderwerp om mee te werken en, wie weet, vallen mijn probeersels in de smaak en win ik (voorlopig nog altijd niet Huilen)

     

    knox unknocked.jpg

    deze cover maakte ik voor een dedective-verhaal voor kinderen.  uiteraard is de titel fictief, want als je meedoet aan zo'n wedstrijd, moet je soms zwijgplicht ondertekenen...

    princesserijen.jpg

    en dit is een cover voor een romantisch verhaal, chicklit, voor vrouwen dus...

     

    je moet natuurlijk ook wel wat geluk hebben dat je ontwerp in de smaak valt bij de organisator van de wedstrijd.  maar voorlopig doe ik dus vooral mee om te oefenen.

     

    0 comments
  • een nieuwe photoshop-versie

     enkele weken geleden crash-te mijn laptop.  enkel de harde schijf was nog te redden (gelukkig die nog wel!).  bij een nieuwe pc hoort een nieuwe versie van photoshop Lachen, dus kreeg ik een upgrade naar PS6!  hoera!  terug de studieboeken in..

    luc en evy voor en na.jpg

    mijn eerste werkje...

     

     

    .

     

     

     

     

     

    0 comments
  • nog een paar werkjes

     

     

    familie carvers.jpg

    toch een mooi familie-portretje, niet?

    of : hoe maak je met allemaal losse foto's toch één geheel

     

     

    leah.jpg

    deze foto vond ik perfect om een oude look te krijgen

     

     

    sigi.jpg

    twee schipbreukelingen...  ze werden gefotografeerd in een wasmand...maar ze pastten ook perfect in mijn ton

     

     

    leah 2.jpg

    engelachtig, zo ziet ze er uit, en de oefening past er helemaal bij!

     

     

    jan loopt uit de foto.jpg

    hij loopt zo hard dat hij zichzelf losrukt uit de foto!

     

     

    killa en java.jpg

    met deze deed ik mee aan een wedstrijd...niets gewonnen, maar toch een mooi resultaat...

     

     

    99c.jpg

    voor dezelfde wedstrijd, idd, het is hetzelfde landschap!

     

      

    the doll I am.jpg

    zou ik nu geen mooi popje geweest zijn?

     

     

     

     

     dit waren weer vele uren amusement!

    0 comments
  • een nieuwe hobby!

     

     

    oh, het begon allemaal vrij onschuldig.  met de bedoeling een mooi kaartje te maken voor nieuwjaar, besloot ik mij dan toch maar te verdiepen in photoshop.  'dan toch maar', want het was mij al eerder aangeraden, onder het mom van : 'dat is nu echt eens iets voor jou!'  toen vond ik het echter teveel gedoe om weer maar eens iets nieuws te leren.  maar voilà, ik ben er nu dan toch voor gevallen. en als ik zeg gevallen, bedoel ik ook echt wel gevallen. 

    eerst kwam er een lesje in scrap-kit, de gemakkelijkste manier om photoshop te gebruiken (vind ik).  het leverde mij al gauw toch een paar mooie plaatjes op:

     2013.jpg

    voor het nieuwe jaar, uiteraard, bij deze...

    ruben.jpg

    schattig, hé?!!

    miel.jpg

    en toen begon ik mij zo toch af te vragen waarvoor al die andere knopjes zouden dienen...  ik ging op zoek naar filmpjes op youtube waarin brave zielen hun geheimen voor prachtige prenten stap voor stap aan hun leergierige medemensen tonen.  tientallen heb ik er bekeken.  en als ik die dan stap na stap volgde, was ik soms kinderlijk verbaasd over de magie die zich op mijn scherm afspeelde!  ja, echt, het klinkt overdreven, maar soms is het net toveren! 

    en nu ben ik dus, tja, verslaafd is een groot woord, maar ik ben toch zo nieuwsgierig naar wat er nog allemaal kan met dit onwaarschijnlijk coole programma.  een hele nieuwe woordenschat dringt zich op : blenden, overlopen, renderen,..., ga zo maar door.  ik slorp het allemaal gretig op en leer en experimenteer.

    mijn nieuwste aanwinst is een video-studie-boek en als ik de intro mag geloven, zal ik alles, maar dan ook àlles weten wat er over photoshop te weten valt!  net wat ik zocht, dus.

    hieronder nog enkele werkjes

    chabert.jpg

    ruben in de sneeuw.jpg

    katia lion.jpg

    killa3.jpg

    sweet time.jpg

    superhilde.jpg

    butterfly b.jpg

     

    0 comments
  • OEI!

    dat dacht ik inderdaad eergisteren, toen ik het dagboek hier opendeed en de titel 'sneeuw' las...oei, is het écht al zo lang geleden dat ik hier nog eens passeerde? 

     ze zijn nochtans mooi, die foto's van het witte landschap. -22° was het!  onze olijfboom, toch enkele jaren dé ster van ons domein, heeft het helaas niet overleefd...

    na de koude kwam dan een bijzonder nat voorjaar.  als ik het me goed herinner (want zoiets vergeet ge liefst zo rap mogelijk) regende het in april drie weken aan één stuk.  en tegen alle verwachtingen in, hebben onze planten dat dan wèl zeer gewaardeerd.  de meeste kregen een groeischeut van méér dan een meter!  andere konden door het overvloedige water de schade van de barre winter beperken...

    het vakantie-seizoen was weer bijzonder interessant.  de vele complimenten blijven ons bevestigen dat we goed bezig zijn.  maar er is ook veel concurentie en we mogen niet stil blijven zitten.  misschien moeten we voor voor- en najaar onze troeven van sauna en jaccuzie een beetje beter uitspelen.  weinig van onze gasten zijn op de hoogte van de mogelijkheden (euh...omdat wij ze niet goed genoeg aan de man brengen...) en het zou een extra pluspunt kunnen worden? 

    we waren toch ook wel verbaasd over het feit dat de Dordogne als 'fietsland' nog zo onbekend is.  de wegen zijn hier bijna perfect geasfalteerd en met de pittige hellingen en fraai uitzicht is het hier een plezier om te fietsen!  gelijk in welke richting!  om over het mountainbiken nog te zwijgen... op de weg komt ge al haast niemand tegen, dus als ge u terugtrekt in de bossen.... zalig!  ge kunt hier u-ren off-road rijden!  dus hier ligt ook een mogelijkheid om nog wat extra gasten aan te trekken.  omdat we zelf zo fan zijn van de streek, hebben werkelijk àlle kaarten en mappen en routes en heel de winter gaan we zelf op verkenning, dus wie kan er hier de weg wijzen en tips geven voor mooie tochten?  het vraagt natuurlijk wel wat werk.  het wordt tijd dat we onze 'kaartenbak' eens goed onder handen nemen, en uitbreiden!

    september was de bezoekmaand.  vier totaal onverwachtte bezoekers kregen we! vier!  bedankt, om aan ons te denken, om een omweg te maken, om ons te verrassen... dat kan deugd doen.

    broers en zussen, vrienden, jullie waren ook weer van de partij. wat zouden we doen zonder...

    en voilà, we zijn weer terug bij de winter aanbeland, hopelijk dit jaar zonder ...sneeuw...

    0 comments
  • SNEEUW!

    Normaal gezien valt er zo eens per jaar een fijn laagje sneeuw dat dan maximum een dag of twee blijft liggen.  Dus als je er van wil genieten, moet je snel zijn!

    Dit jaar echter, zijn we goed voorzien.  Dankzij “de hororwinter” ligt er sinds zondagochtend een prachtig wit tapijtje van wel 10 cm.  Bert, ocharme, die heeft het er niet mee en die is nu oficieel begonnen aan zijn winterslaap...

     

    S8001116.JPG

     

     

     

    Maandagmorgen ga ik te voet naar de bakker in Pont st Mamet.  Dat is traditie als er sneeuw ligt, maar nu kan het eigenlijk ook niet anders.  Ook de weg is dichtgesneeuwd en met de wagen, zonder kettingen, is er geen doorkomen aan.  (tenzij je natuurlijk een ‘gekke’ fransman bent).  Ik ga even bij de buren langs en iedereen wil wel een baguette.  Ik voel me een beetje ‘de held van de dag die alleman van de hongerdood red’ (hahaha).  De tocht is echt prachtig.  Het landschap, dat mij anders al weet te betoveren, is sprookjesachtig mooi.  Het is onwaarschijnlijk stil.  Als ik van de bakker terugkeer, voel ik mij net Robin Hood, met inplaats van pijlen, stokbroden in mijn rugzak.  Iedereen bedankt me en vindt me ‘courageux’, maar ik heb me gewoon ontzetten geamuseerd!

     

     

    S8001109.JPG

    S8001110.JPG

    S8001111.JPG

    S8001113.JPG

     

    Dinsdag gaat Guy mee.  De bar in Pont st Mamet is vandaag open, en een korte onderbreking daar is voldoende om hem mee te krijgen.  Met twee rugzakken te vullen, kan ik me ook eens ‘laten gaan’ in de winkel, en ik sla groenten, eieren en chocolade in en natuurlijk twee broden, voor eigen gebruik.

     

    S8001120.JPG

    S8001122.JPG

    S8001118.JPG

     Woensdag gaat het richting JC in Montclard.  In het bos ligt de sneeuw nog los en je ziet overal sporen van herten en andere wandelaars en hun honden.  In het bos loop je ook wat beschut tegen de wind, maar de honger wordt eveneens aangescherpt.  Ik ga voor een portie gamba’s en frieten en eet alles tot de laatste kruimel op.  Ook deze dag kan niet meer stuk…

     

    S8001126.JPG

     

    S8001127.JPG

     

    Vandaag was het eigenlijk een rustdag, de winkel was niet open en je kunt niet elke dag gaan eten.  Maar toch ben ik niet thuisgebleven.  Ik wou wel eens weten hoe Enghuneau eruit ziet in de sneeuw.  Dat werd een heerlijk uurtje sneeuwschuifelen.

     

    Morgen gaan we weer naar de winkel, dat brood is dan wel op.  En daarna zal het ver gedaan zijn met de sneeuwpret.  Maar van genoten heb ik nu al!

     

     

     

    0 comments
  • TV-TALK

    Deze middag begon ik aan onze dagelijkse kost.  Binnen de minuut was alles goe gebakken.  Ik dacht bij mezelf, de Guy voelt zich straks weer in de 7th heaven met dees kiekens, wat ben ik toch the good wife!  Maar ben ik ook een good cook want voor de show deed ik er nog wat peperbollen van de buren bij.  WOOW! dacht ik, wat is dit voor frutsel!? Straks belandt Guy op de spoedafdeling en ik voor de rechtbank en dat ziet dan heel Vlaanderen, vandaag, in het journaal, terwijl ze denken : "how could she?".  Maar voor er damages waren, was ik saved by the bell want mijnen dinner date was vermist.  Toen ik riep dat hij moest komen eten en er geen reactie kwam dacht ik gelijk : help, mijn man heeft een hobby of een virus en dat is nu al de zevende dag dat hij  niet thuis maar ergens in de schatkamer van een of andere teleshop zit!  Hoe kan hij me dat nu flikken???  Ik kreeg goesting om één van die desperate housewives te worden, ik ben ook maar van vlees en bloed.  In een opwelling dacht ik, ik vertrek, mijn monsters en ik, wa wa, een weekendje weg met vijfTV, naar Vlaanderen, vakantieland of niet, ik ben er tenminste bij mijn familie.  Bij den bompa of nonkel Jef.  Of beter nog, bij ons Sara, of bij den Bassie en Adriaan, die kunnen mijn kitchen nightmares dan nog ombuigen naar de perfecte keuken...  Toen kwam ik met spoed terug terzake : er zijn nu eenmaal goede tijden, slechte tijden en het blijft niet eeuwig een storm of love, zo gaan nu eenmaal de dingen des levens.  En mannen zijn zeker niet all saints, als ge dàt gelooft zijt ge binnen de kortste keren karrewiet!  En ok, ik ben zijn nanny niet, maar ge kunt zo al rap lopen koppen of met een monk rondlopen...  Maar dan zeg ik alsnog foert!  Who's the boss??!?? en ik spring op my little pony, zet hem in fifth gear en neem the road to Avonlea, home and away, en verdwijn without a trace op zoek naar een plek onder de zon...

    weet jij hoeveel tv-programma's ik vandaag de revue heb zien passeren?

    3 comments
  • twee lange week-ends in Aignan...

    we zijn er weer eens strijd gaan voeren tegen HET onkruid.  ongelofelijk, toch?  toen we er de eerste keer terug arriveerden, leek het of we hadden er nog nooit in de tuin gewerkt!  het onkruid stond kniehoog en er waren gigantische braamstruiken. Huilen wat een ellende...

    deze keer hebben we het anders aangepakt.  nadat het ongewenste verwijderd was, hebben we plastiek gelegd en daarop puin of stenen.  ha!

    dat puin en die stenen komen trouwens van het kleine bijgebouwtje dat Guy met de grond heeft gelijkgemaakt.

    S8001077.JPG

    S8001090.JPG

    is dàt geen voor en na?!!!? 

     

    S8001081.JPG

    S8001082.JPG

    S8001084.JPG

    S8001085.JPG

    S8001092.JPG

    en voilà : helemaal verdwenen! 

     

     

    1 comment