Een nieuwe start.

  • Een wistjedatje of toch een fopje?

    "Weet je hoe het komt," vraagt Bruno, "dat ik nooit rugpijn heb?" Nee, dat kan ik niet weten. "Wel, dat komt omdat ik in mijn broekzakken wilde kastanjes heb zitten" ..... O...? Blijkbaar hebben wilde kastanjes een gunstige werking op je en één ervan is dat ze verhinderen, door 'straling', dat je rugpijn krijgt.  Hmmm...  Maar toch... Sinds een paar dagen loop ik dus ook rond met in elke broekzak een wilde kastanje.  Soms denk ik, hé wauw, het werkt! En soms denk ik, wat een larriekoek.  Maar ik doe ze toch niet uit mijn zakken.  Je weet maar nooit, hé?  En baat het niet dan schaadt het niet...

    IMG_20171012_124036.jpg

    0 comments
  • les vendanges

    Het oogsten van de druiven loopt ten einde.  Guy, die in Fougueyrolles ging helpen met het machinaal oogsten (hij reed met een tractor de geoogste druiven van het veld naar de pers) heeft al meer dan een week gedaan. Ikzelf ga aan mijn laatste week beginnen in Monbazillac. Dat is eens wat anders, oogsten om van die hele zoete wijn te maken.  De druiven moeten hiervoor 'rot' zijn.  Het zijn eigenlijk witte druiven, maar als wij ze oogsten zijn ze bijna zwart.  En stoffig. En degene die nog niet zwart en stoffig zijn, moeten we laten hangen voor een volgende passage.

    IMG_20171004_090835.jpg

    IMG_20171006_111512.jpg

    Eens de eerste vier dagen plukken (knippen) gepasseerd, past je lichaam zich aan en is de rugpijn zowaar verdwenen.  We hebben een toffe ploeg, de sfeer zit goed en er wordt gebabbeld en gelachen.  De vele nationaliteiten maakt het een kleurrijk allegaartje en je hoort verschillende talen.  Soms wordt me gevraagd te vertalen, van Engels naar Frans, of omgekeerd.  ...  Het buitenwerken doet me deugd.

    IMG_20171004_090840.jpg

    IMG_20171004_100959.jpg

    Nog één week alles geven en dan zit het er weer op.  Op naar het volgende jobke!

    IMG_20170928_124551.jpg

    0 comments
  • deel 2, here we come!

    Na 11 jaar Dordogne is het tijd voor iets nieuw.  De toekomst lonkt met nieuwe uitdagingen, een nieuwe woonplaats,  een nieuwe job.  Het is allemaal nog een beetje vaag, wat, waar, wanneer, maar het is nieuw en spannend.  En zowel Guy als ik zijn hier klaar voor.

    Aan alle gasten die er de afgelopen 11 jaar bij waren : bedankt.  Het was leuk, interessant, een verrijking.  Als de volgende 11 jaar van het zelfde elan zijn, dan staan we er goed voor!

    0 comments
  • AIGNAN de werken van 2015

    Het afgelopen jaar is Guy verschillende weken vertrokken richting Aignan om verder te werken aan onze schuur.  En telkens was hij zeer blij als ik langs kwam, zogezegd om hem te controleren, maar toch vooral om hem te bestoefen met het prachtige werk dat hij geleverd heeft!

    Een foto-reportage ...

     

    het tuinhuis :

     

     

     

    SAM_0123.JPG

    SAM_0009.JPG

    SAM_0125.JPG

    IMG_20150925_143437.jpg

    De tuin is uiteraard ook gaandeweg geëvolueerd.  Van vol onkruid naar vol planten ...

     

    SAM_0012.JPG

    SAM_0037.JPG

    SAM_0042.JPG

    IMG_20150925_130233.jpg

    SAM_0206.JPG

     Het volgende project op Guy zijn to do list, is de badkamer.  Die komt in aanbouw tegen de schuur.  Eerst moet er een fundering gemaakt worden, met een kruipkeldertje.  Guy maakt een houten bekisting waarrond beton gegoten wordt.  In de oude muur wordt een opening gemaakt voor de deuropening van de living naar de badkamer, geen sinecure!  Eens de opening klaar kan er gebouwd worden ...

    IMG_20151022_190746.jpg

    IMG_20151022_190824.jpg

    IMG_20151023_120151.jpg

    IMG_20151107_113312.jpg

    IMG_20151114_165129.jpg

    IMG_20151213_154725.jpg

    IMG_20151213_155107.jpg

    Dat ik fier ben op mijn ventje moet ik niet zeggen, zeker? 

    1 comment
  • AIGNAN

    vandaag teruggekeerd van een driedaags kamp in Aignan.

     Guy is aan ons tuinhuis begonnen.  al is hij niet echt gelukkig met mijn ontwerp.  'teken eens iets', zei hij vele maanden geleden.  ha!  dat je moet je tegen mij niet zeggen!  'iets tekenen' kan ik als de beste!  natuurlijk staat een ontwerper er niet bij stil dat hoe ingewikkelder ook hoe duurder en hoe moeilijker betekent...

    S8001425.JPG

    'het is bijna zoveel werk als om een heel huis te zetten' zucht mijn echtgenoot.  en hij meet en past verder.

     

    zelf ben ik verantwoordelijk voor het onderhoud van de tuin.  er moet nogal wat gesnoeid worden en voilà, dat is mijn taak.

    S8001424.JPG

    hier achter de stoel staat geen struik, maar dat is de hele berg die ik verzameld heb!

     

    en tijdens de pauzes heb ik genoten van mijn hoogst eigen cala's.  prachtig gewoon.  zomaar erbij gekregen...

    S8001421.JPG

    en nu ben ik dus terug thuis.  zonder Guy, want die moet nog wat verdermetsen.  

    0 comments
  • hoera!

    zilver6.jpg

     

    met dit logo won ik voor de eerste keer een wedstrijd!  joehoe!

    op naar de volgende?

    0 comments
  • adobe illustrator

    nadat ik zo goed als alle facetten van photoshop heb bestudeerd, is het het moment om verder te gaan met een nieuw programma uit de adobe familie : illustrator.  iets helemaal anders en toch ook wel met gelijkenissen.  

    heel leuk om er vanalles mee te creeëren.

    om te oefenen doe ik mee aan wedstrijden om bvb boekcovers te ontwerpen.  zo heb ik een onderwerp om mee te werken en, wie weet, vallen mijn probeersels in de smaak en win ik (voorlopig nog altijd niet Huilen)

     

    knox unknocked.jpg

    deze cover maakte ik voor een dedective-verhaal voor kinderen.  uiteraard is de titel fictief, want als je meedoet aan zo'n wedstrijd, moet je soms zwijgplicht ondertekenen...

    princesserijen.jpg

    en dit is een cover voor een romantisch verhaal, chicklit, voor vrouwen dus...

     

    je moet natuurlijk ook wel wat geluk hebben dat je ontwerp in de smaak valt bij de organisator van de wedstrijd.  maar voorlopig doe ik dus vooral mee om te oefenen.

     

    0 comments
  • een nieuwe photoshop-versie

     enkele weken geleden crash-te mijn laptop.  enkel de harde schijf was nog te redden (gelukkig die nog wel!).  bij een nieuwe pc hoort een nieuwe versie van photoshop Lachen, dus kreeg ik een upgrade naar PS6!  hoera!  terug de studieboeken in..

    luc en evy voor en na.jpg

    mijn eerste werkje...

     

     

    .

     

     

     

     

     

    0 comments
  • nog een paar werkjes

     

     

    familie carvers.jpg

    toch een mooi familie-portretje, niet?

    of : hoe maak je met allemaal losse foto's toch één geheel

     

     

    leah.jpg

    deze foto vond ik perfect om een oude look te krijgen

     

     

    sigi.jpg

    twee schipbreukelingen...  ze werden gefotografeerd in een wasmand...maar ze pastten ook perfect in mijn ton

     

     

    leah 2.jpg

    engelachtig, zo ziet ze er uit, en de oefening past er helemaal bij!

     

     

    jan loopt uit de foto.jpg

    hij loopt zo hard dat hij zichzelf losrukt uit de foto!

     

     

    killa en java.jpg

    met deze deed ik mee aan een wedstrijd...niets gewonnen, maar toch een mooi resultaat...

     

     

    99c.jpg

    voor dezelfde wedstrijd, idd, het is hetzelfde landschap!

     

      

    the doll I am.jpg

    zou ik nu geen mooi popje geweest zijn?

     

     

     

     

     dit waren weer vele uren amusement!

    0 comments
  • een nieuwe hobby!

     

     

    oh, het begon allemaal vrij onschuldig.  met de bedoeling een mooi kaartje te maken voor nieuwjaar, besloot ik mij dan toch maar te verdiepen in photoshop.  'dan toch maar', want het was mij al eerder aangeraden, onder het mom van : 'dat is nu echt eens iets voor jou!'  toen vond ik het echter teveel gedoe om weer maar eens iets nieuws te leren.  maar voilà, ik ben er nu dan toch voor gevallen. en als ik zeg gevallen, bedoel ik ook echt wel gevallen. 

    eerst kwam er een lesje in scrap-kit, de gemakkelijkste manier om photoshop te gebruiken (vind ik).  het leverde mij al gauw toch een paar mooie plaatjes op:

     2013.jpg

    voor het nieuwe jaar, uiteraard, bij deze...

    ruben.jpg

    schattig, hé?!!

    miel.jpg

    en toen begon ik mij zo toch af te vragen waarvoor al die andere knopjes zouden dienen...  ik ging op zoek naar filmpjes op youtube waarin brave zielen hun geheimen voor prachtige prenten stap voor stap aan hun leergierige medemensen tonen.  tientallen heb ik er bekeken.  en als ik die dan stap na stap volgde, was ik soms kinderlijk verbaasd over de magie die zich op mijn scherm afspeelde!  ja, echt, het klinkt overdreven, maar soms is het net toveren! 

    en nu ben ik dus, tja, verslaafd is een groot woord, maar ik ben toch zo nieuwsgierig naar wat er nog allemaal kan met dit onwaarschijnlijk coole programma.  een hele nieuwe woordenschat dringt zich op : blenden, overlopen, renderen,..., ga zo maar door.  ik slorp het allemaal gretig op en leer en experimenteer.

    mijn nieuwste aanwinst is een video-studie-boek en als ik de intro mag geloven, zal ik alles, maar dan ook àlles weten wat er over photoshop te weten valt!  net wat ik zocht, dus.

    hieronder nog enkele werkjes

    chabert.jpg

    ruben in de sneeuw.jpg

    katia lion.jpg

    killa3.jpg

    sweet time.jpg

    superhilde.jpg

    butterfly b.jpg

     

    0 comments
  • OEI!

    dat dacht ik inderdaad eergisteren, toen ik het dagboek hier opendeed en de titel 'sneeuw' las...oei, is het écht al zo lang geleden dat ik hier nog eens passeerde? 

     ze zijn nochtans mooi, die foto's van het witte landschap. -22° was het!  onze olijfboom, toch enkele jaren dé ster van ons domein, heeft het helaas niet overleefd...

    na de koude kwam dan een bijzonder nat voorjaar.  als ik het me goed herinner (want zoiets vergeet ge liefst zo rap mogelijk) regende het in april drie weken aan één stuk.  en tegen alle verwachtingen in, hebben onze planten dat dan wèl zeer gewaardeerd.  de meeste kregen een groeischeut van méér dan een meter!  andere konden door het overvloedige water de schade van de barre winter beperken...

    het vakantie-seizoen was weer bijzonder interessant.  de vele complimenten blijven ons bevestigen dat we goed bezig zijn.  maar er is ook veel concurentie en we mogen niet stil blijven zitten.  misschien moeten we voor voor- en najaar onze troeven van sauna en jaccuzie een beetje beter uitspelen.  weinig van onze gasten zijn op de hoogte van de mogelijkheden (euh...omdat wij ze niet goed genoeg aan de man brengen...) en het zou een extra pluspunt kunnen worden? 

    we waren toch ook wel verbaasd over het feit dat de Dordogne als 'fietsland' nog zo onbekend is.  de wegen zijn hier bijna perfect geasfalteerd en met de pittige hellingen en fraai uitzicht is het hier een plezier om te fietsen!  gelijk in welke richting!  om over het mountainbiken nog te zwijgen... op de weg komt ge al haast niemand tegen, dus als ge u terugtrekt in de bossen.... zalig!  ge kunt hier u-ren off-road rijden!  dus hier ligt ook een mogelijkheid om nog wat extra gasten aan te trekken.  omdat we zelf zo fan zijn van de streek, hebben werkelijk àlle kaarten en mappen en routes en heel de winter gaan we zelf op verkenning, dus wie kan er hier de weg wijzen en tips geven voor mooie tochten?  het vraagt natuurlijk wel wat werk.  het wordt tijd dat we onze 'kaartenbak' eens goed onder handen nemen, en uitbreiden!

    september was de bezoekmaand.  vier totaal onverwachtte bezoekers kregen we! vier!  bedankt, om aan ons te denken, om een omweg te maken, om ons te verrassen... dat kan deugd doen.

    broers en zussen, vrienden, jullie waren ook weer van de partij. wat zouden we doen zonder...

    en voilà, we zijn weer terug bij de winter aanbeland, hopelijk dit jaar zonder ...sneeuw...

    0 comments
  • SNEEUW!

    Normaal gezien valt er zo eens per jaar een fijn laagje sneeuw dat dan maximum een dag of twee blijft liggen.  Dus als je er van wil genieten, moet je snel zijn!

    Dit jaar echter, zijn we goed voorzien.  Dankzij “de hororwinter” ligt er sinds zondagochtend een prachtig wit tapijtje van wel 10 cm.  Bert, ocharme, die heeft het er niet mee en die is nu oficieel begonnen aan zijn winterslaap...

     

    S8001116.JPG

     

     

     

    Maandagmorgen ga ik te voet naar de bakker in Pont st Mamet.  Dat is traditie als er sneeuw ligt, maar nu kan het eigenlijk ook niet anders.  Ook de weg is dichtgesneeuwd en met de wagen, zonder kettingen, is er geen doorkomen aan.  (tenzij je natuurlijk een ‘gekke’ fransman bent).  Ik ga even bij de buren langs en iedereen wil wel een baguette.  Ik voel me een beetje ‘de held van de dag die alleman van de hongerdood red’ (hahaha).  De tocht is echt prachtig.  Het landschap, dat mij anders al weet te betoveren, is sprookjesachtig mooi.  Het is onwaarschijnlijk stil.  Als ik van de bakker terugkeer, voel ik mij net Robin Hood, met inplaats van pijlen, stokbroden in mijn rugzak.  Iedereen bedankt me en vindt me ‘courageux’, maar ik heb me gewoon ontzetten geamuseerd!

     

     

    S8001109.JPG

    S8001110.JPG

    S8001111.JPG

    S8001113.JPG

     

    Dinsdag gaat Guy mee.  De bar in Pont st Mamet is vandaag open, en een korte onderbreking daar is voldoende om hem mee te krijgen.  Met twee rugzakken te vullen, kan ik me ook eens ‘laten gaan’ in de winkel, en ik sla groenten, eieren en chocolade in en natuurlijk twee broden, voor eigen gebruik.

     

    S8001120.JPG

    S8001122.JPG

    S8001118.JPG

     Woensdag gaat het richting JC in Montclard.  In het bos ligt de sneeuw nog los en je ziet overal sporen van herten en andere wandelaars en hun honden.  In het bos loop je ook wat beschut tegen de wind, maar de honger wordt eveneens aangescherpt.  Ik ga voor een portie gamba’s en frieten en eet alles tot de laatste kruimel op.  Ook deze dag kan niet meer stuk…

     

    S8001126.JPG

     

    S8001127.JPG

     

    Vandaag was het eigenlijk een rustdag, de winkel was niet open en je kunt niet elke dag gaan eten.  Maar toch ben ik niet thuisgebleven.  Ik wou wel eens weten hoe Enghuneau eruit ziet in de sneeuw.  Dat werd een heerlijk uurtje sneeuwschuifelen.

     

    Morgen gaan we weer naar de winkel, dat brood is dan wel op.  En daarna zal het ver gedaan zijn met de sneeuwpret.  Maar van genoten heb ik nu al!

     

     

     

    0 comments
  • TV-TALK

    Deze middag begon ik aan onze dagelijkse kost.  Binnen de minuut was alles goe gebakken.  Ik dacht bij mezelf, de Guy voelt zich straks weer in de 7th heaven met dees kiekens, wat ben ik toch the good wife!  Maar ben ik ook een good cook want voor de show deed ik er nog wat peperbollen van de buren bij.  WOOW! dacht ik, wat is dit voor frutsel!? Straks belandt Guy op de spoedafdeling en ik voor de rechtbank en dat ziet dan heel Vlaanderen, vandaag, in het journaal, terwijl ze denken : "how could she?".  Maar voor er damages waren, was ik saved by the bell want mijnen dinner date was vermist.  Toen ik riep dat hij moest komen eten en er geen reactie kwam dacht ik gelijk : help, mijn man heeft een hobby of een virus en dat is nu al de zevende dag dat hij  niet thuis maar ergens in de schatkamer van een of andere teleshop zit!  Hoe kan hij me dat nu flikken???  Ik kreeg goesting om één van die desperate housewives te worden, ik ben ook maar van vlees en bloed.  In een opwelling dacht ik, ik vertrek, mijn monsters en ik, wa wa, een weekendje weg met vijfTV, naar Vlaanderen, vakantieland of niet, ik ben er tenminste bij mijn familie.  Bij den bompa of nonkel Jef.  Of beter nog, bij ons Sara, of bij den Bassie en Adriaan, die kunnen mijn kitchen nightmares dan nog ombuigen naar de perfecte keuken...  Toen kwam ik met spoed terug terzake : er zijn nu eenmaal goede tijden, slechte tijden en het blijft niet eeuwig een storm of love, zo gaan nu eenmaal de dingen des levens.  En mannen zijn zeker niet all saints, als ge dàt gelooft zijt ge binnen de kortste keren karrewiet!  En ok, ik ben zijn nanny niet, maar ge kunt zo al rap lopen koppen of met een monk rondlopen...  Maar dan zeg ik alsnog foert!  Who's the boss??!?? en ik spring op my little pony, zet hem in fifth gear en neem the road to Avonlea, home and away, en verdwijn without a trace op zoek naar een plek onder de zon...

    weet jij hoeveel tv-programma's ik vandaag de revue heb zien passeren?

    3 comments
  • twee lange week-ends in Aignan...

    we zijn er weer eens strijd gaan voeren tegen HET onkruid.  ongelofelijk, toch?  toen we er de eerste keer terug arriveerden, leek het of we hadden er nog nooit in de tuin gewerkt!  het onkruid stond kniehoog en er waren gigantische braamstruiken. Huilen wat een ellende...

    deze keer hebben we het anders aangepakt.  nadat het ongewenste verwijderd was, hebben we plastiek gelegd en daarop puin of stenen.  ha!

    dat puin en die stenen komen trouwens van het kleine bijgebouwtje dat Guy met de grond heeft gelijkgemaakt.

    S8001077.JPG

    S8001090.JPG

    is dàt geen voor en na?!!!? 

     

    S8001081.JPG

    S8001082.JPG

    S8001084.JPG

    S8001085.JPG

    S8001092.JPG

    en voilà : helemaal verdwenen! 

     

     

    1 comment
  • VAKANTIE week 3

     

    Zondag 16/11

     

     

     

    We pikken Carine op in de luchthaven van Alicante en nu we hier dan toch zijn bezoeken we de stad.  Het is een grote stad met een wirwar aan straten en straatjes.  We zijn getuige van een processie ter ere van Maria.  Een grote praalwagen wordt door de straten gedragen door een twintigtal (?) mannen die eronder verborgen zitten.  Geregeld stoppen ze om van manschap te verwisselen en als ze dan terug vertrekken, wordt er van in de buik van de praalwagen een commando gegeven en gooien ze het hele ding even in de lucht waarop een luid applaus van de omstaanders volgt.  We trekken richting huiswaarts en stoppen in Benidorm om het middagmaal te nuttigen.   Ook in Altea maken we een stop omdat het er zo leuk uitziet.  De boullevard is vol leuke terrassen.  We zouden niet weten waar eerst gaan zitten.  Uiteraard drinken we hier nog een glas vergezeld van wat tapa’s.

     

     

    Maandag 17/11

     

     

     

    Een rustig dagje.  Wat strand, wat shoppen, wat eten.  En afsluiten met nen bwèèèèkes cocktail.  Morgen hopelijk beter…

     

     

     

    Dinsdag 18/11

     

     

     

    We halen een fiets voor Carine en gaan op pad.  Vandaag is een opwarmertje, zegt Guy, als voorbereiding op de volgende dagen.  We fietsen naar Portixol.  Van daaruit wandelen we eerst naar Cap Prim en terug en daarna naar Cala de la Barraca en terug.  Zelf ben ik super gemotiveerd want er zijn hier schatten te vinden!  Twee stuks bij op mijn lijstje!  We zijn redelijk vroeg terug bij ons beginpunt en fietsen nog eens verder naar de oude stad.  Daar is niets te zien, zeggen Guy en ik…maar ge moet dus wèl op de juiste plaatsen gaan kijken!

     

    De margarita van vandaag is jummy!

     

     

     

     

    Woensdag 19/11

     

     

     

    Vandaag het échte werk.  We fietsen helemaal naar Cala de Granadella.  Het laatste stuk is eindeloos lang naar beneden en ik wordt al een beetje onpasselijk bij de gedachte dat we straks, nà de wandeling, weer helemaal terug naar boven zullen moeten.  De wandeling, nochtans bestempeld als ‘medium’, blijkt voor Carine en mij toch een hele kluif te zijn.  Het is klauteren, kruipen, klimmen en een bangerik als ik, moet vele malen de grenzen verleggen.  Guy is helemaal in zijn sas.  Hij huppelt luchtig van steen naar rots en als we aan een passage komen waar een ketting is bevestigd om je aan vast te houden of zelfs op te trekken (!) boven een bangelijke afgrond, kan zijn dag niet meer stuk.  Met bibberende knieën volg ik.  Het uitzicht is wel spectaculair hier en zo af en toe kan dat de angst eventjes wegnemen.  Blij dat ik terug op de grond sta.  Niet zo blij dat er nog dat klimmetje te wachten staat.  We rijden elk op ons eigen tempo naar boven en zijn zowaar verbaasd dat het ‘dat maar was’!  Moe, maar zeer voldaan rijden we naar huis.

     

     

     

    Donderdag 20/11

     

     

     

    Het is een beetje minder weer, volgens Guy, en we besluiten naar het strand van Benitatxell te gaan.  Daar is nog een hele toffe wandeling! (ook volgens Guy).  Het is waar, het is een adembenemende tocht.  Eens we de stijle klim achter de rug hebben, wandelen we heel de tijd vlak naast de afgrond, wat dus geheel in Guy zijn straatje past.  We zijn wel blij dat het grootste stuk in de schaduw verloopt, want het is werkelijk heet.  Daarna volgt een stijle afdaling en na een korte pauze maken we de weg in omgekeerde richting.  De vermoeidheid van afgelopen dagen laat zich goed voelen, en als ge dan eens wegritst, met een mooie ‘bleue’ als gevolg, dan worden de benen zo mogelijk nòg bibberigerder wat dan weer tot gevolg heeft dat ik de anderen niet goed volg.   Er zijn momenten dat ze zelfs helemaal uit mijn vizier verdwenen zijn, wat het Rémi-gevoel nog versterkt.  Gelukkig kunnen we nà deze tocht gewoon in ons autootje stappen want fietsen had écht niet meer gelukt!

     

     

    Vrijdag 21/11

     

     

     

    Een rustdag.  We rijden via Benissa richting Moraira.  Carine, ocharme, heeft nog niet veel kunnen winkelen en daar gaan we hier proberen verandering in brengen.  Omdat onze interesses een beetje verschillen, staat Guy op straat om in het oog te houden wie in welke winkel zit;  een heel belangrijke taak!  Er worden nog een paar schatten gevonden… weeral een geslaagde dag!

     

     

     

    Zaterdag 22/11

     

     

     

    De laatste dag van Carine gaan we vullen met een wandeling.  Eentje om het af te leren. J We vertekken in de haven van Javéa zelf en klimmen helemaal tot aan de Cap de San Antoni.  Daarna gaat het over het plateau tot aan de windmolens.  Enkele zijn nog ruines, maar er zijn er ook al een paar gerestaureerde, die nu een andere functie gekregen hebben als woonst of als zonneterras.  Mooi!  We keren terug langs een wijk met bijzonder mooie huizen, we kijken onze ogen uit.  Afronden met lekker eten en lekker drinken.  En vroeg naar bed want morgen…

     

    2 comments
  • VAKANTIE week 2

     

    Zondag 9/10

     

    Vandaag vangen we de weg naar Denia aan.  Op het plan staat dat het een rit wordt van twee uur, twee uur dertig… en nu we het begintraject kennen, vertrekken we met volle moed.  Guy rijdt tenslotte wel op een gewone fiets zonder versnellingen! 

     

    Wat is dit toch een vreemd landschap.  Ofwel ziet het er extreem kaal en dor uit, ofwel staat het vol donkergroene sinaasbomen, of druivenstokken, of metershoge palmbomen en vetplanten.  Het golfterrein dat we onderweg tegenkomen, verschijnt als een fata-morgana en lijkt hier, met z’n uitgetrekte felle groen, eigenlijk niet op zijn plaats. 

     

    We komen veel fietsers tegen.  Ze rijden allemaal op een mooie mountainbike, dragen een helm en een fluo jasje.  We vragen ons af of dat soms verplicht zou zijn…?

     

    De rit verloopt vlot en Denia blijkt een grote stad te zijn.  Gelukkig hebben we ook hier al een plannetje van en vinden we zo gemakkelijk de haven.  We besluiten om de kustlijn af te rijden, langs de stranden, op zoek naar een leuke strandbar.  We komen bedrogen uit.  Hier geen boullevard met winkeltjes en drankgelegenheden.  Het strand bevindt zich achter de huizenblokken en heeft ook geen sierlijke, schaduwverstrekkende palmbomen.  Ik vind het maar niets.  De terugweg is, op enkele pittige klimmetjes na, lekker bergaf en duurt dan ook minder lang dan de heenweg. 

     

     

     

    Maan-, dins-, woens- en donderdag 10, 11, 12 en 13/10

     

    De Denia-tocht heeft toch wel weer veel van onze energie opgeslokt en vooral Guy heeft er last van.  Het niet hebben (willen) van een goede fiets eist zijn tol.  Dit, en de stijgende temperatuur, laten ons besluiten om eens lekker te gaan uitrusten aan het strand.  Elke dag rijden we met onze ligstoel-trolley richting Arenal, kiezen een mooie palmboom, installeren ons…en genieten.  Ja, dit zou ik wel gewoon kunnen worden. JJJ

     

    En elke dag sluiten we af in ‘onze’ strandbar.  Helaas vernemen we daar dat onze geliefde stek zal sluiten op zondag de zestiende. LLL  Wat jammer dat Carine dit niet meer gaat meemaken…

     

    Bert heeft het ondertussen ook steeds meer naar zijn zin.  Zijn reisbakje, waar hij thuis een hartsgrondige hekel aan heeft, is nu zijn favoriete slaapplek.  Ook op het terras vertoeft hij graag.  In het begin had ik schrik dat hij door de spijlen zou kruipen en naar beneden zou springen.  Dat kan natuurlijk nog steeds…

     

     

     

    Vrijdag 14/10

     

    Het is bewolkt en we denken nog maar eens aan fietsen… Waar naartoe?  Benitatxell lijkt nog wel binnen ons bereik te liggen.  De gids beweert dat het een leuk dorpje is met fans die jaar na jaar terugkomen.  Het ligt niet aan zee, maar Guy beweert dat het mooie stranden heeft die ook per fiets bereikbaar zijn.  Tja, dan moet je wèl die berg over, Guido!  Neen, bedankt, niet voor mij…  we vinden het maar een vreemd dorpje, waar iedereen blijkbaar besloten heeft zijn voorgevel met badkamertegels te versieren.  Geen gezicht…of wel?  Aangezien dit dorpje op een heuvel ligt, moeten we de helft van de terugweg niet eens trappen!  Hoe cool is da?

     

     

     

    Zaterdag 15/10

     

    We hebben niet veel zin in strandliggen, maar ook niet in aktie.  Een autotochtje daarentegen…  we trekken richting Moraira.  We vinden dit een heel mooi dorpje aan de zee waar nog veel ambiance is.  Er zijn veel mooie winkels, eet- en drinkgelegenheden én het geeft hier niet de indruk, zoals het bij ons nu wel al een beetje is, dat het seizoen op zijn einde loopt.  We trekken verder naar Calpé maar dat is niet echt onze stijl, al die hoge gebouwen en die touristische bazaars.

     

    We haasten ons naar huis, om nog een laatste keer met Carine te skypen voor ze op het vliegtuig stapt en om het afscheid van ‘onze’ strandbar mee te vieren…

     

     

     

     

    0 comments
  • VAKANTIE!!!!!!

    Javéa, week 1

     

    Zaterdag 1/10

     

    4.30u.  de wekker loopt af.  Gezwind spring ik uit bed.  Vandaag begint ‘de vakantie’!  het is de bedoeling om om 5.30u STIPT de reis aan te vangen.  Wie ons kent moet vast eens in zijn (of haar, TJ?) vuistje lachen.  (Wij nu ook.)  6.20u rijden we van onzen hof.  Ruim op tijd, toch?  We zijn een goed team : wie niet rijdt, slaapt en wie niet slaapt, rijdt.  We stoppen 4 keer.  Na een reis van 12 uur en een beetje hebben we onze bestemming bereikt.  Het apartement valt vree mee, de engelse verhuurders ook.  We laden alles uit.  Op elegante wijze schud ik wat eten uit mijn toch wel vrij korte mouwen (het is hier nog steeds zeer warm) : stoofvlees, broccoli en een er terplekke gekookte aardappel bij.  Een goed voorbereidde vrouw is er ook meer dan één waard!  We trekken nog eens op ontdekkingstocht en wat we ontdekken valt reuze mee.  Restaurants, bars, muziek, lichtjes en nog veel volk dat voor ‘de sfeer’ zorgt.  We gaan met een gerust gemoed slapen…

     

     

     

    zondag 2/10

     

    de dag begint laat.  En traag.  Maar eens we op gang zijn, zijn we moeilijk te stoppen.  We vertrekken richting haven.  Daarna willen we naar de oude stad.  Denise, onze landlord-in, zegt dat er een tapa-feest aan de gang is.  Daar willen we bij zijn.  Besef van tijd, besef van afstand, het vervaagt allemaal een beetje op vakantie.  Vermoed ik.  We zijn nog net op tijd om de afsluit van wat ongetwijfeld een fantastisch feest was, mee te maken.  Volgt nog een wandeling van anderhalf uur terug ‘huiswaarts’.  Onze eerste vakantietrofee is wel al binnen : voor elks een glas-in-een-zakje om rond onze hals te hangen, om hands-free op café te kunnen gaan.  J  Ook onze eerste tegenslag : de TV-satelliet staat niet gericht op ASTRA, dus geen vlaamse TV(-reclame) voor ons L

     

     

     

    maandag 3/10

     

    “maar ja, schatteken, ga gij maar joggen, daarna gaan we winkelen en dan maken we een klein fietstochtje, eens zien wat diene fiets juist kan”  Diene fiets, dat is de fiets die in ‘onze’ bergruimte staat en die Guy mag gebruiken (de mijne heeft Guy immers in ons autootje kunnen proppen).  Dat klein fietstochtje wordt uiteindelijk een fikse klim naar de kust-uitkijkpunten.  Dit jaar heb ik nog genen éne keer op mijne fiets kunnen zitten en ik vind het dan ook een ware uitputtingsslag.  De weg naar huis daarentegen, helemaal bergaf, maakt veel goed…dàt èn natuurlijk al die uitkijkpunten, de miradores.  De zee kleurt groen en blauw en ziet er ongelofelijk helder uit.  En dan die strakke blauwe lucht…mooi…

     

     

     

    dinsdag 2/10

     

    tijd dat ik zelf eens een dagplanningske maak…wat denkt ge van een dagje drie ellen?   Liggen, Lezen, Luieren?  Ok? Let’s go!  Op naar het strand van Arenal.   En laten we deze heerlijke dag afronden met een heerlijke margarita…in ‘onze’ strandbar, Mintt touch...hmmmm…

     

     

     

    woensdag 3/10

     

    “maarja, schatteken, ga gij maar joggen, daarna rijden we eens naar het bureau van tourisme en dan zien we wel”  ???  … nu ik het hier aan ’t typen ben zie ik plots de gelijkenis, waarom dan deze morgen niet???  Aan dat officina de tourismo sta je namelijk aan het beginpunt van de fietsroute naar Denia, ‘maar’ 26km… willen we eens kijken hoe die route loopt?  Dan kennen we het begin al voor als Carine hier is…  en wijllie weg.  Hoe moeilijk kan het zijn, je moet alleen maar de pijltjes volgen…  na twee uur en een half en de vijftigste keer verkeerd-rijden, zoeken we op onze kaart (never leave without your map) een alternatieve weg, om te ontdekken dat we … in de oude stad zitten … (waar we enkele dagen geleden anderhalf uur naar WANDELDEN).  “ Wàt!??!! “, roept Guy ongelovig,”zitten we hièr nog maar??!”  waarna hij zich onmiddellijk herstelt en zegt : “awel da’s goed dat we hier zijn, want er vertrekt hier een klein wandelingske, dan kunnen we dat ineens doen.”  En inderdaad, de wandeling naar de Erimita de Santa Llùcia is maar twee kilometer lang, maar ge moet er wèl uw berggeitschoentjes voor aanhebben en laat ik die nu net niet bijhebben… Guy daarentegen, die is in zijn element!  Hoor ik hem nu fluiten?

     

     

     

    Donderdag 4/10

     

    Laten we de drie zetten nog maar eens opzoeken : Zon, Zee, Zand. 

    Ik wist niet dat Guy zo gek is op de zee.  Vanop het strand zie ik hem over de golven springen.  En met zijn ‘haaien-plankje’, dat hij in onze bergruimte gevonden heeft, amuseert hij zich kostelijk.  Zelf ben ik niet zo wild van dat wijdse water.  Het strand daarentegen vind ik helemaal het einde.  En zeker hier : op verschillende plaatsen staan er groepjes palmbomen waaronder het heerlijk liggen is, voetjes in het zand, een zacht briesje…za-lig!

     

     

     

    Vrijdag 5/10

     

    Om Guy een beetje tegemoet te komen met zijn route naar Denia, kies ik vandaag een fietstocht richting Gata de Gorgos.  De terugweg is namelijk dezelfde weg als die naar Denia, dan kunnen we misschien zò achterhalen waar het de vorige keer mis ging.  Er is maar één probleem : deze weg is nièt uitgepijld en… er ontbreekt een klein stukje van de kaart… alléja, ik moet er geen tekeningske bij maken, zekers?  Als dat stukje dan ook nog eens vol putten en stenen en stijl bergop blijkt te zijn…  Gelukkig is Gata een niet onaardig dorpje waar we even op adem kunnen komen en onze pique-nique kunnen nuttigen.  De terugweg verloopt vlotjes, tot we ongeveer op hetzelfde punt komen als vorige keer.  Blijkbaar houdt men bij Spaanse bouw- of wegenwerken totaal geen rekening met ‘een fietsroute’.  Verschillende pijltjes zijn verdwenen, of nutteloos wegens het omdraaien van de enkele rijrichting, of nutteloos wegens het totaal openbreken van de weg, enfin, fietser, trekt uwe plan and never leave without your map!

     

     

     

    Zaterdag 6/10

     

    …drie zetten én drie ellen!

     

     

     

     

     

    0 comments
  • BIRDS BIRDS BIRDS

    in augustus waren wij de verbaasde toeschouwers van een waar wonder der natuur!  op ooghoogte, in de witte regen aan ons terras, had een distelvinkenpaar een nestje gebouwd.  drie tieniewienie-eitjes werden zorgvuldig uitgebroed.  niets, maar dan ook niets hield de ouders weg van hun kroost.  en na een aantal weken, toen hun nestje écht wel te klein was geworden en er regelmatig werd 'gevochten' over wie er in het kuiltje mocht en wie moest balanceren op de rand, toen vlogen ze weg.  en tot complete ontsteltenis van bert, die stiekum hoopte dat er eentje in zijn bek ging vallen, kunnen kleine distelvinkjes sneller en hoger vliegen dan bert kan lopen.  dag vinkjes!  have a nice live!

    S8000852.JPG

    DE EERSTE TAKJES VAN HET NESTJE, TWEE DAGEN LATER WAS HET VOLLEDIG AF

    S8000854.JPG

    MATERIAAL AANBRENGEN....

    S8000871.JPG

    EUH...DONS?

    S8000872.JPG

    HET WARMHOUDEN VAN DE KLEINTJES...

    S8000874.JPG

    ...DIE AL WAT MEER 'VORM' (?) KRIJGEN

     

    S8000877.JPG

    HONGER!!!!

    S8000881.JPG

    HIER IS DE VOEDSELBRIGADE AL!

    S8000882.JPG

    BEKSKES OPEN EN VULLEN MAAR...

    S8000885.JPG

    WEL VERMOEIEND, GROEIEN

    S8000887.JPG

    OF ZOU HET AAN AL DAT ETEN LIGGEN...?

    S8000893.JPG

    ZEG MANNEKES, SCHUIFT EENS EEN BEETJE OP!

    S8000895.JPG

    ZEG! STRAKS VAL IK ER UIT!!!

    S8000897.JPG

    IK BLIJF HIER GENE MINUUT LANGER MET DIE AMBETANTERIKSKES...

    DA-AG!

    1 comment
  • impressies van een feestje

    nu vrijdag 2 september zal voor de laatste keer dit jaar 'le nocturne de saint-martin-des-combes' plaatsvinden.  eten, drinken, dansen, gezellig samenzijn... wij en onze gasten hebben er van genoten...

     

    DSC01246.JPG

    DSC01258.JPG

    DSC01259.JPG

    DSC01256.JPG

    DSC01257.JPG

    DSC01276.JPG

    SS854045.JPG

    1 comment
  • les saint-georges-de france à saint-george-de-montclard

    S8000824.JPG

    het is al een tijdje geleden, maar toch wil ik jullie de foto's van dit grandioze feest niet onthouden!

    vanuit alle hoeken van Frankrijk waren de saint-georgers gekomen, om deel te nemen aan dit jaarlijkse feest, dat zich telkens in een andere saint-george afspeelt.  de campeerplaats stond vol, en in heel de streek was geen enkele vrije kamer meer te vinden.

    er heerste een aangename gezelligheid, een soort ,... ja, verbondenheid

    de kraampjes om de eigen streek voor te stellen waren allemaal vrolijk versiert en men liep in oude klederdracht of groepsgezind in dezelfde outfit, om duidelijk te maken vanwaar men kwam

    de grote tent, die wel leek op die van een circus, zat elke middag afgeladen vol om te smullen van wat de traiteur bereidde

    tientallen autocars reden af en aan om de bezoekers te laten kennismaken met de dordogne

    en zoals het een goed feest betaamd, werdt er niet alleen goed gegeten, er werd ook... veel gedronken...

    S8000794.JPG

    S8000795.JPG

    S8000796.JPG

    S8000797.JPG

    S8000798.JPG

    S8000800.JPG

    S8000803.JPG

    S8000804.JPG

    S8000806.JPG

    S8000808.JPG

    S8000809.JPG

    S8000811.JPG

    S8000812.JPG

    S8000813.JPG

    S8000814.JPG

    S8000815.JPG

    S8000816.JPG

    S8000821.JPG

    S8000822.JPG

    S8000826.JPG

    S8000827.JPG

    S8000829.JPG

     

    0 comments
  • grrrroottt feest in Saint-Martin-des-Combes

    eindelijk, eindelijk, na meer dan een jaar werkzaamheden, is het nieuwe gemeentehuis en het omliggende plein, AF. en, hoera, dat wordt gevierd!  alle Saint-Martin-des-Combenaars worden verwacht voor een rondleiding, een toespraak (meerdere) en een hapje en een drankje (uiteraard òòk  meer dan één)

    S8000830.JPG

    S8000831.JPG

    S8000832.JPG

    S8000833.JPG

    S8000834.JPG

    S8000841.JPG

    S8000838.JPG

    S8000837.JPG

    S8000839.JPG

     

    0 comments
  • WERKEN

    wie naar Saint-Martin-des-Combes terugkeert, zal aangenaam verrast zijn.  misschien zal hij of zij zich zelfs afvragen of het juiste dorpje wel is bereikt! 

    S8000721.JPG

    al meer dan een jaar zijn er nu werken in ons dorpje

    eerst werden het gemeentehuis en de aanpalende woningen in een nieuw kleedje gestoken.  er werden torentjes en trappen toegevoegd en de tuin werd volledig ontruimd.

    S8000724.JPG

    onze gemeentewerker kreeg een nieuwe garage, 'vermomd' als tabacsdrogerij!, voor zijn tractor en op het plein werd parkeerruimte voorzien.  de markthal, die vroeger een beetje afgezonderd stond, werd volledig geïntegreerd in het project.

    S8000723.JPG

     deze week is men begonnen met het aanleggen van de weg.  ze hebben er een sierlijke bocht in gesmeten en heel 'het centrum' kreeg nieuw asfalt.

    S8000725.JPG

    nu verwachten we nog nieuwe straatverlichting, houten ballustrades aan de kant van de weg en het verdwijnen van alle electriciteitkabels boven de grond.  eind april zal alles af zijn.  we hopen op een feestje...

    0 comments