• het wegbrengen van de caravan en mobile-home

    Dinsdag 15 augustus

     

    We besluiten om vrij onvoorbereid de caravan (mijn geliefd predommeke) en de mobile-home (onze moby) al naar frankrijk te verhuizen en met de auto terug te komen.  Een operatie die een dag of twee in beslag zal nemen...

    ...het worden er zestien.  Al goed dat ik niet goed weet welke kleding mee te nemen en dat ik voor het gemak maar wat vanalles heb ingepakt!

     

    HOE IS DAT ZO GEKOMEN?

     

    Jack, onze buurman en mentor op franse bodem, dringt aan op een bezoek aan de instantie die over onze bouwaanvraag beslist.  Uit goede bron weet hij dat ons dossier bijna afgehandeld is en beweert dat een beetje pushen geen kwaad kan.  Helaas is de dame in kwestie niet bereikbaar en werkt ze pas terug over een week.

     

    Ondertussen heeft Jack onze één-hektaar-grote weide nog eens met zijn tractor gemaaid en Guy vindt het geen slecht idee om al dat gedroogd onkruid van jàren eens te verwijderen.  Een jobke van nen dag of twee dat beloond wordt met...zijn eigen mini-tractor met remorkske.  Ik weet het, het is een beloning om mee te werken, maar zeg nu zelf, ziet Guy er niet ongelofelijk uit op zijn machientje?

     

    Omdat niemand hier tijd heeft om onze weg aan te leggen, wordt dat nog een taak voor de Belgische firma die onze funderingen komt steken.  We bestellen alvast de calcaire die daar voor nodig is...elf kamions...

     Elke vrijdagavond in juli en augustus is er in Monclar, dat dorpje op drie kilometer van ons deur, een avondmarkt.  Jean-Claude, de eigenaar van het hotel/café/restaurant plaatst op zijn terrein een heleboel tafels en stoelen en daarrond komen dan allemaal marktkramers met etenswaren.  Een beenhouwer met zijn barbeque, een kippenspit, een pizzabakker, een wijnboer, een frietkraam, een wafel- en pannenkoekenbakker, iemand met fruit en aan JC zijn bar kun je bier, frisdrank en koffie kopen.  Je brengt je eigen bord en bestek mee en...picknicken maar!  Het geheel wordt opgeluisterd door life-muziek.

    Een nieuw bezoek aan de bouwaanvraag-dame brengt het verlossen nieuws : niet alleen is onze aanvraag zo goed als behandeld, ze is ook en vooral GOEDGEKEURD!!!! YES

    Omdat we wegens wegens op 1 oktober ineens met heel ons hebben en houwen naar Saint-Martin zullen komen, moeten we nu eens plaatsje zoeken om als onze spullen in op te bergen tijdens de bouwwerkzaamheden.  Gelukkig is er wederom Jack die met het luminieuze idee komt om een 'serre' te plaatsen.  Die zou deze taak perfect volbrengen en later, mits nen anderen plastiek, kunnen we daar ons tomaatjes in planten.  En omdat we dan toch tenten aan't zetten zijn, dan maar ineens de hele reutemeteut...

    Het lijkt inderdaad een beetje op een zigeunerkamp, maar voor ons wordt dat daar minstens voor een maand of zes, zeven onze huis en thuis... 

    We hebben nu nog een maand om in te pakken.  Een kleine maand... en dan is het zover.

     

    Maar eerst moet er nog wat besteld worden : bouwmateriaal.  Drie uur (DRIE) (3) duurt het eer onze bestelling genoteerd is.  Niet dat we zoveel nodig hebben.  Alleen is de werkwijze en het materiaal dat wij kennen niet dezelfde als in la Douce en dat brengt nogal wat verwarring met zich mee.

     

    Als we horen hoe slecht het weer in België is, plakken we er nog een dagsken aan.

     

    Zo komt het dus dat twee dagen er zestien worden.

    0 comments