VAKANTIE!!!!!!

Javéa, week 1

 

Zaterdag 1/10

 

4.30u.  de wekker loopt af.  Gezwind spring ik uit bed.  Vandaag begint ‘de vakantie’!  het is de bedoeling om om 5.30u STIPT de reis aan te vangen.  Wie ons kent moet vast eens in zijn (of haar, TJ?) vuistje lachen.  (Wij nu ook.)  6.20u rijden we van onzen hof.  Ruim op tijd, toch?  We zijn een goed team : wie niet rijdt, slaapt en wie niet slaapt, rijdt.  We stoppen 4 keer.  Na een reis van 12 uur en een beetje hebben we onze bestemming bereikt.  Het apartement valt vree mee, de engelse verhuurders ook.  We laden alles uit.  Op elegante wijze schud ik wat eten uit mijn toch wel vrij korte mouwen (het is hier nog steeds zeer warm) : stoofvlees, broccoli en een er terplekke gekookte aardappel bij.  Een goed voorbereidde vrouw is er ook meer dan één waard!  We trekken nog eens op ontdekkingstocht en wat we ontdekken valt reuze mee.  Restaurants, bars, muziek, lichtjes en nog veel volk dat voor ‘de sfeer’ zorgt.  We gaan met een gerust gemoed slapen…

 

 

 

zondag 2/10

 

de dag begint laat.  En traag.  Maar eens we op gang zijn, zijn we moeilijk te stoppen.  We vertrekken richting haven.  Daarna willen we naar de oude stad.  Denise, onze landlord-in, zegt dat er een tapa-feest aan de gang is.  Daar willen we bij zijn.  Besef van tijd, besef van afstand, het vervaagt allemaal een beetje op vakantie.  Vermoed ik.  We zijn nog net op tijd om de afsluit van wat ongetwijfeld een fantastisch feest was, mee te maken.  Volgt nog een wandeling van anderhalf uur terug ‘huiswaarts’.  Onze eerste vakantietrofee is wel al binnen : voor elks een glas-in-een-zakje om rond onze hals te hangen, om hands-free op café te kunnen gaan.  J  Ook onze eerste tegenslag : de TV-satelliet staat niet gericht op ASTRA, dus geen vlaamse TV(-reclame) voor ons L

 

 

 

maandag 3/10

 

“maar ja, schatteken, ga gij maar joggen, daarna gaan we winkelen en dan maken we een klein fietstochtje, eens zien wat diene fiets juist kan”  Diene fiets, dat is de fiets die in ‘onze’ bergruimte staat en die Guy mag gebruiken (de mijne heeft Guy immers in ons autootje kunnen proppen).  Dat klein fietstochtje wordt uiteindelijk een fikse klim naar de kust-uitkijkpunten.  Dit jaar heb ik nog genen éne keer op mijne fiets kunnen zitten en ik vind het dan ook een ware uitputtingsslag.  De weg naar huis daarentegen, helemaal bergaf, maakt veel goed…dàt èn natuurlijk al die uitkijkpunten, de miradores.  De zee kleurt groen en blauw en ziet er ongelofelijk helder uit.  En dan die strakke blauwe lucht…mooi…

 

 

 

dinsdag 2/10

 

tijd dat ik zelf eens een dagplanningske maak…wat denkt ge van een dagje drie ellen?   Liggen, Lezen, Luieren?  Ok? Let’s go!  Op naar het strand van Arenal.   En laten we deze heerlijke dag afronden met een heerlijke margarita…in ‘onze’ strandbar, Mintt touch...hmmmm…

 

 

 

woensdag 3/10

 

“maarja, schatteken, ga gij maar joggen, daarna rijden we eens naar het bureau van tourisme en dan zien we wel”  ???  … nu ik het hier aan ’t typen ben zie ik plots de gelijkenis, waarom dan deze morgen niet???  Aan dat officina de tourismo sta je namelijk aan het beginpunt van de fietsroute naar Denia, ‘maar’ 26km… willen we eens kijken hoe die route loopt?  Dan kennen we het begin al voor als Carine hier is…  en wijllie weg.  Hoe moeilijk kan het zijn, je moet alleen maar de pijltjes volgen…  na twee uur en een half en de vijftigste keer verkeerd-rijden, zoeken we op onze kaart (never leave without your map) een alternatieve weg, om te ontdekken dat we … in de oude stad zitten … (waar we enkele dagen geleden anderhalf uur naar WANDELDEN).  “ Wàt!??!! “, roept Guy ongelovig,”zitten we hièr nog maar??!”  waarna hij zich onmiddellijk herstelt en zegt : “awel da’s goed dat we hier zijn, want er vertrekt hier een klein wandelingske, dan kunnen we dat ineens doen.”  En inderdaad, de wandeling naar de Erimita de Santa Llùcia is maar twee kilometer lang, maar ge moet er wèl uw berggeitschoentjes voor aanhebben en laat ik die nu net niet bijhebben… Guy daarentegen, die is in zijn element!  Hoor ik hem nu fluiten?

 

 

 

Donderdag 4/10

 

Laten we de drie zetten nog maar eens opzoeken : Zon, Zee, Zand. 

Ik wist niet dat Guy zo gek is op de zee.  Vanop het strand zie ik hem over de golven springen.  En met zijn ‘haaien-plankje’, dat hij in onze bergruimte gevonden heeft, amuseert hij zich kostelijk.  Zelf ben ik niet zo wild van dat wijdse water.  Het strand daarentegen vind ik helemaal het einde.  En zeker hier : op verschillende plaatsen staan er groepjes palmbomen waaronder het heerlijk liggen is, voetjes in het zand, een zacht briesje…za-lig!

 

 

 

Vrijdag 5/10

 

Om Guy een beetje tegemoet te komen met zijn route naar Denia, kies ik vandaag een fietstocht richting Gata de Gorgos.  De terugweg is namelijk dezelfde weg als die naar Denia, dan kunnen we misschien zò achterhalen waar het de vorige keer mis ging.  Er is maar één probleem : deze weg is nièt uitgepijld en… er ontbreekt een klein stukje van de kaart… alléja, ik moet er geen tekeningske bij maken, zekers?  Als dat stukje dan ook nog eens vol putten en stenen en stijl bergop blijkt te zijn…  Gelukkig is Gata een niet onaardig dorpje waar we even op adem kunnen komen en onze pique-nique kunnen nuttigen.  De terugweg verloopt vlotjes, tot we ongeveer op hetzelfde punt komen als vorige keer.  Blijkbaar houdt men bij Spaanse bouw- of wegenwerken totaal geen rekening met ‘een fietsroute’.  Verschillende pijltjes zijn verdwenen, of nutteloos wegens het omdraaien van de enkele rijrichting, of nutteloos wegens het totaal openbreken van de weg, enfin, fietser, trekt uwe plan and never leave without your map!

 

 

 

Zaterdag 6/10

 

…drie zetten én drie ellen!

 

 

 

 

 

0 comments

De commentaren zijn gesloten.